Uw werkgever betaalt al maanden geen loon meer, maar uw contract bestaat nog. U zit vast in een slapend dienstverband. Sinds het Xella-arrest hoeft dat niet meer.
Een slapend dienstverband ontstaat wanneer uw werkgever na 104 weken ziekte de loondoorbetaling stopt, maar het dienstverband niet beëindigt. Formeel bent u nog in dienst, maar er wordt geen loon meer betaald en er is geen werk. U zit in een niemandsland: geen ontslag, geen vergoeding, geen perspectief.
Werkgevers hielden het dienstverband jarenlang bewust slapend om de transitievergoeding niet te hoeven betalen. Dat veranderde op 8 november 2019 met het Xella-arrest van de Hoge Raad. Sindsdien is de werkgever in principe verplicht om mee te werken aan beëindiging met betaling van de transitievergoeding.
Stap 1 — Bereken de transitievergoeding: de formule is 1/3 bruto maandsalaris per dienstjaar. Neem het salaris van vóór de ziekte als uitgangspunt, inclusief vakantiegeld, dertiende maand en structurele toeslagen. Bij 12 jaar dienst en € 3.000 bruto per maand is dat circa € 12.000 bruto.
Stap 2 — Stuur een schriftelijk voorstel: schrijf een brief aan uw werkgever met het verzoek om het slapend dienstverband te beëindigen met betaling van de transitievergoeding. Verwijs naar het Xella-arrest (HR 8 november 2019, ECLI:NL:HR:2019:1734). Geef een einddatum en een reactietermijn van twee weken.
Stap 3 — Wacht op reactie: als de werkgever akkoord gaat, maakt u afspraken over de einddatum en betaling. Als de werkgever niet reageert of weigert, stuur dan een rappel met een nieuwe termijn en de mededeling dat u juridische stappen overweegt.
Stap 4 — Kantonrechter: reageert de werkgever niet of weigert hij zonder gerechtvaardigd belang? Dan kunt u naar de kantonrechter. U vordert dan ontbinding van de arbeidsovereenkomst met veroordeling tot betaling van de transitievergoeding. In de meeste gevallen volgt de rechter de Xella-lijn.
Stap 5 — Compensatieregeling: de werkgever kan na betaling van de transitievergoeding compensatie aanvragen bij UWV (art. 7:673e BW). Dat is hún administratieve handeling — het heeft geen invloed op uw recht op de vergoeding.
Veel werkgevers negeren het verzoek simpelweg. Ze hopen dat u het opgeeft. Stuur een rappel en stel een duidelijke deadline. Reageert de werkgever dan nog niet, schakel dan juridische hulp in.
Sommige werkgevers beweren dat er nog uitzicht is op werkhervatting. In de praktijk is dat zelden houdbaar als u al jaren volledig arbeidsongeschikt bent en een WIA-uitkering ontvangt. Vraag de werkgever om dit schriftelijk te onderbouwen.
De werkgever biedt een lagere vergoeding aan dan waar u recht op heeft. Controleer of alle looncomponenten zijn meegenomen en of de dienstjaren kloppen. De compensatieregeling maximeert op het bedrag bij 104 weken — maar dat is het maximum van de compensatie, niet van uw recht.
Een mondeling verzoek is juridisch onvoldoende. Stuur altijd een schriftelijk voorstel per aangetekende brief of e-mail met leesbevestiging. U moet achteraf kunnen bewijzen dat u het verzoek heeft gedaan en wanneer.
Vóór het Xella-arrest (HR 8 november 2019, ECLI:NL:HR:2019:1734) konden werkgevers het dienstverband onbeperkt slapend houden. Dat was legaal maar niet fatsoenlijk: werknemers bleven jarenlang in onzekerheid zonder transitievergoeding. De Hoge Raad oordeelde dat een werkgever op grond van het goed werkgeverschap (art. 7:611 BW) verplicht is om in te stemmen met een voorstel tot beëindiging, tenzij hij een gerechtvaardigd belang heeft om het dienstverband in stand te houden.
De compensatieregeling (art. 7:673e BW) is de reden waarom werkgevers geen financieel excuus meer hebben. Na betaling van de transitievergoeding kunnen zij het bedrag terugvragen bij UWV, tot het maximum dat verschuldigd was bij 104 weken. De aanvraag moet binnen 6 maanden na betaling worden ingediend. In de praktijk vergoedt UWV het volledige bedrag als aan de voorwaarden is voldaan — het kost de werkgever dus netto niets of zeer weinig.
De transitievergoeding wordt berekend over de volledige duur van het dienstverband — dus inclusief de periode ná 104 weken. Als uw dienstverband inmiddels 15 jaar duurt terwijl 104 weken al 3 jaar geleden zijn bereikt, wordt de vergoeding berekend over 15 jaar. De compensatieregeling vergoedt echter maximaal het bedrag dat verschuldigd was bij 104 weken. Het verschil betaalt de werkgever uit eigen zak. Dit is voor sommige werkgevers reden om alsnog te weigeren — maar juridisch houdt dat meestal geen stand.
In sommige gevallen kan het strategisch slim zijn om niet alleen beëindiging met transitievergoeding te vragen, maar een breder voorstel te doen. Denk aan: een vaststellingsovereenkomst met een hogere vergoeding dan de wettelijke transitievergoeding, een outplacementbudget, of afspraken over het concurrentiebeding. Dat kan vooral lonen als de werkgever ernstig verwijtbaar heeft gehandeld (bijv. jarenlang geen re-integratie) — in dat geval kan ook een billijke vergoeding in beeld komen via de kantonrechter.
Wij helpen werknemers bij juridisch complexe ziektedossiers, van re-integratieproblemen tot loon- en sanctiegeschillen.
Neem contact op